Yozgat Blues - Şayirimizi tanıyalım

Yozgat Blues filminde radyocu şair –şayir- bir karakter vardı. Boynuna doladığı ha doladığı fuları, fular da değil yahu biz kadınların taktığı aksesuar var ya onun gibi bir şey, orta parmağında kehribar taşlı gümüş yüzük, dudak altında afedersiniz sıçılmış kuş boku gibi duran kıl yumakcığı, elinde dağılmış gasteler, kitaplar, defterlerle üç seneden beri roman yazdığını, yazmış olduğu şiyirleri ile kadınları etkilemek –ayarlamak- için baş vantilatör ayarında,  gözleri sözde duygusal duygusal bayılan, şiirini çok duygusal bir ses tonuyla, -o sesin duygusal olduğunu iddia etse de, aslında o kadar komiktir ki, gülmekten bağırsak düğümlenmesi geçirebilir, gözlerinizden yaş sicim gibi akabilir. -

Şiyirine örnek şöyledir:

ve sen ve gece

Gece….

Aydınlatır yüreğimi

Ve sen

Evet sen,

Sen sevdalım

sen gece yüzlüm

gece sen de gizli

gizim ben de

ben sende

gizliyim

bu şiyiri okurken uzun aralıklarla es ler verilir ve ses ve ses öyle dûygûseldir ki, bütün kadınlar, şayirimizin peşinden koşar. Ve o duygusal adam uçana kaçana yazar.

Yazıldım sana

Güzel

Sana yazıldım

Güzelim

Ceylanım

Sarı papatyam (sarışınlara)

Kısrağım (esmerlere)

Kadınım

Sen varsan

Ben varım

Yoksan

Yokum

Ve efendim  bu tiplerin hayatta karşılığı olduğu için bu filme uygun görülmüş. Şayirimiz şiyirini okurken öyle güldüm, öyle güldüm ki, yukarıda bahsettiğim gibi bağırsaklarım düğümlenmeye yeltendi, gözlerimden  yaşlar sicim gibi aktı…

Onları her yerde görebilirsiniz. Belediyenin kültür sanat etkinliklerinde; düğünlerde kendini fark ettirmek isteyen genç kızlar gibi sağa sola telaşla koşturur, mikrofonu ellerine alıp bırakmamak için uzun “es”lerle konuşmalarını sürdürüp, gözlerini ufka dikip, ne kadar entelektüel göründüklerini, o anda kaç kadının ona hayran olduğunu düşünürler.

Ne yazık ki bazı insanlar -erkekler özellikle- entelektüelliğin imajla olduğunu düşünüp bol şallar, dudakla çene arasındaki çukurda küçük kıl kümeleri, falan filan gibi gereksiz abuklukla kendisini kanıtlamaya çalışıyorlar.

Aynı Türkiye gibisin be şayir alt yapı yok imajla durumu kurtarmaya çalışırken, sahte romantizmle kadınları ağına düşürmeyi çalışan mavi sakal olmaya çalışıyorsun.

Kısaca efendim: imaj hiç bir şey, alt yapı herşeydir.

Yozgat Blues - Önsöz

Geçen gün Yozgat Blues'a gittim. Gerçek insan hikayelerini izlemek istiyorsanız mutlaka ama mutlaka gidin. Bu sezon sadece iki yerli filme gittim. Diğerini hiç beğenmedim ama hangi film olduğunu söylemeyeceğim. Çünkü oyuncularını başarılı buluyorum ve onlara olan sevgimden bunu söylemek istemiyorum. Yani filmin kötü olduğunu.

Şu anda çok yorgun ve filmi  yazmaya isteksizim. Haftasonu filmi yazmayı düşünüyorum. Filmden bahsederken gerçek insanların hikayeleri demiştim ya, filme gitmeden bir kaç gün önce neden filmlerde sadece güzel kızlar, yakışıklı herifler oynatılıyor diye düşünmüştüm. Bu çok faşizan ve ezici bir durum. Sanki çirkin olmak hikayenin yan karakterindeki kötü kadın-adam- ya da komedyeni olmak gibi bi şey. Önemli olan duygular ve iki kişinin birbirine karşı hissettikleri, iletişimi, aşkı, sevgisi değil sanki. 

Hayatta bunun karşılığı yok zaten. Günümüzde çoğu zaman güzel bir kız bunu paraya dönüştürüyor. Güzelsen mutlaka bi zengin ayarlayıp adamla evlenmen destekleniyor. Adam hödükmüş, yaşlıymış ve hatta ayıymış. -Ayılardan özür dilerim, bellemişiz işte bi takım lafları- Bu resmen evlilik de olsa, kendini satmak. 

Ya yakışıklı herifler, onlar da zengin kızı ya da kariyerli bi hatuna takılıp kendi hayatını kurtarma derdinde. Bu da satışta. 

İşte bu filmlerin hayatta karşılığı yok sadece bir rüya sunuyorlar insanlara. Gişe filmlerine artık tahammül edemiyorum. 

Hele vizyondaki filmlere baktığımda. 

Tuna Kiremitçi - Git kendini sevdirmeden mi neydi? Valla çok tırt. Hatta tırt ötesi.

Sonra Saadet Işıl'ın başrolde olduğu ve adada geçen zengin Rum kızı fakir faytoncunun asil ve gururlu Türk genciyle aşkı. Bu aşk ekseninde 1960 olaylarını falan anlattılarsa da, bu konu tekrar ve tekrar o kadar işlendi ki, enflasyona uğradı, biraz sıkıntı veriyor.

Sonra Çağan Irmak. Offfff sıkıntı basıyor inanın.

Neyse Yozgat Blues çok güzel. Ahmet Hakan'ın kardeşi Mahmut Fazıl Coşkun yönetmiş ve senaristliği de MFC ve Tarık Tufan tarafından birlikte yazılmış. Güzel haber Mahmut Fazıl Coşkun ve Ercan Kesal yeni bir senaryo yazmaya başlamışlar.

Şimdi durup düşündüm de, bu film hakkında görünüm olarak sıradan tiplerle oynatılması iyi olmuş derken filmi biraz küçülttüğümü hissettim. Oyunculuk, senaryo, çekim, mekan ve hatta müzik muhteşem. Oldukça hüzünlü film ama bi o kadar da komik. Hüznün ve sıkışmış insanların da komedisi denebilir. Komedi derken yanlış anlamayın, gözüne gözüne, gül gül diye maymunluk asla yapılmıyor. Hani gerçek hayatta nasıl küçük espriler kendi kendinize güldüğünüz anlar vardır ya aynen öyle.

Mutlaka gitmenizi öneririm.