Esnafın insafsızlığı

Geçenlerde güzel bir Eylül günü Foça'ya gittik. Biraz gezdikten sonra acıktık, haliyle bi lokantaya oturduk. Yemeğin ve balığın olduğu yerde de malum, kedi çok olur. Önümüzdeki masada bi kadın kedilere öyle sinir oldu ki, kadına acayip kıl oldum. Kediyi kovalamak için suratını şekilden şekile sokuyor, elleriyle bi hareketler. Kediye bi lokma verse n'olur? Ohoo aşmış canım kadın, yetmezmiş gibi garsona kedileri şikayet ediyor. Garson tabii hizmette sınırsız olduklarından elinde çiçek sulama fısfısıyla döndü. Bunu sıkın tamam hemen giderler dedi. Bknz. esnaf toması.

Kadın da biraz insaf mı varmış, yoksa başka bi şey mi aklına gelmiş bilmiyorum, bunun içinde ne var diye sordu. Esnaf da "su" dedi. Kadın da kedi gelir gelmez bastı esnaf tomasını.

Bu esnafı her yerde biliyorum. Urla Gelinkaya'ya gittiğimizde de kediler bol oluyor. Ama görseniz nasıl zayıflar, o kadar olur. Kaburgaları tek tek sayılıyor. Bi de bütün gün salam, sosis gibi uyarıcı kokularla başetmek zorundalar.

Urla'ya gidişlerimizden aşinayız; yazın bu kadar iş yapan büfeci esnaf da kedilere aynı hoyratlığı sürdürüyor. Bunlar da esnaf toması değil, ssuuuffssttt gibi, seslerle kovalamaca var. Tabii ayak yardımıyla.

Artık Urla'ya giderken yanımıza kuru mama alıyoruz. Kediler nasıl aç, o kadar olur. Vereceğin tostun bir parçasıyla nerde doyacak? Kedi yemeğini yiyor, insan da vicdan azabı falan çekmeden yemeğini yiyor. Canım nasıl halinden memnun oluyor, onu öyle görmenin hazzı bambaşka. 

Bu esnafın bencilliği nedir böyle bilmiyorum. O kadar bütün yaz para kazanıyorsun. Parayı kazanırken ortalığa buram buram kokuları salıyorsun. Öyle az buz para da kazanmıyorlar. Küçücük bi sandviç, içecek için baya yüklüce hesap alıyorlar. Hele bira falan içersen oh iyi kazıklamaca. Kimsenin parasında pulunda gözüm yok da, bu hayvanları burada aç bilaç gezdirmeye utanmıyor musun? Vicdanı kurumuş bunların resmen. Rabbena hep bana diyorlar. 

Ne bileyim eskiden insanlar şöyleymiş böyleymiş demeyeceğim ama daha mı korkuyorlarmış yoksa daha mı gözleri tokmuş bilemiyorum ama yukarıdaki fotoğraf eski İstanbul'da çekilmiş. Simitçi simitlerini hayvanlarla paylaşıyor. İnsanın biraz gani gönüllü olması lazım. Nasıl bizden çıkmış, "komşun açken, tok olunmaz" deyimleri. Evet, evet o senin komşun bi nevi. Bereketi olur böyle şeylerin. 

Ama bu yiyecek satan esnaf ibretlik resmen. Göz hakkı denen bi şey var. Yok, bunlarda yok hiç bişey. Bunlarda açgözlülük var. O kadar. Nasıl gönülleri razı oluyor anlamıyorum.

İnternette kuru mama sipariş edeceğiniz yerler var. 30 kilosu 80 tl. Ne olacak 30 kilo alsan, o kedilere versen? İflas mı edersin? 

Küçük kedilerde göz hassasiyeti oluyor ve bi damla yüzünden gözlerini kaybediyorlar. Gentagut diye bi göz damlası var, 2.5 tl. Sudan ucuz. Ondan bir tane alsan gözleri  hassas yavru kedilere damlatsan ölür müsün? 

Aaa yok ama insanlar hayvanı tabakta ve dolapta seviyorlar. Onlar sevap işlemek için kurban keserler. Şimdi kimseye kurban kesmeyin demiyorum. Zaten bütün gün millet et yiyip duruyor. Sokağa çık zeytinyağlı yemekler yapan bi lokanta bulman çok zor. Vejeteryansan yiyeceklerin çok sınırlı oluyor. Hayvanlar mezbahada çok korkunç koşullar altında kesiliyor. Sadece kesim aşaması değil, fabrikalarda büyütülen sanayileşmiş hayvan nasıl serbestçe, eziyet görmeden büyüyebilir ki?

Ellerinde bıçakla hayvanın peşinden cani gibi koşturarak kurban kesiyorlar. Bu mu sevap için kesilen hayvan. Hayvanı alırken başlıyor daha eziyet. Arabasının arka üçlü koltuğuna koyunu tıkıyor. Hatta bazen iki  koyunu bile. Otoyolda sırıta sırıta gidiyor. 

Ya sevap için kestiklerini söyleyenlerin samimiyetsizliği? Konu komşuya kaburga dağıtıp, baltalı ilahlar bütün kavurma yiyorlar.

Bugün bi belgeselde gördüm; kızılderililer de insan kurban ediyorlamış. Bakmışlar bu iş normal değil, nehirlerine mısır v.b tohumları kurban etmeye başlamışlar.

Negzelmiş be :)

Faytona binme, Atlar ölüyor

Prens adaları demişler ama bakmayın siz prens mrens adaları dendiğine. Her şey zıttıyla var olduğunu kanıtlamak istercesine bu isim verilmiş sanki.

Prens adaları Bizans zamanında devlet adamlarının sürgün yeriymiş. 1800 lerden itibaren yerleşim yeri ve sayfiye olarak kullanılmaya başlanmış.

Eeee zaman 1800 ler, at arabası yani faytonla taşıt aracı olmuş. Günümüze kadar.

Başlangıçta bugünkü kadar zulmeden faytoncu var mıydı bilemem ama son yıllarda fayton, atlara işkence aracı adeta. Adalar artık devlet adamlarının değil, atların sürgün yeri oldu. Nerdeyse “atların da gözüne mil çekin çok para vereceğiz” dense bunu bile yapacak hale gelmişler.

Açlıktan kaburgaları sayılan biçare atların çektiği faytona binebilmek için insanlar da sıraya giriyorlar. İnsanlar ne zaman bu kadar bakar kör ya da vicdansız oldu bilmiyorum.

İnsanı hayvandan ayıran özellik nedir? Konuşabilmesi mi? Yapmayın, hayvanlar da kendi aralarında konuşuyorlar. İnsanın düşünüp, hayvanın düşünememesi mi? Hadi gidin işinize. Nasıl da düşünmez insanlar olduk çıktık. Her gün sabah 8 akşam 6 sonrası tv karşısında geçirilen zamanla mı düşünür olduk. Ne düşünür, ne düşünür? Hepimiz birer filozofuz mübarek. Filozofluğu bırakın, şu hayvanlara yaptığımız işkenceyi bile düşünemez, göremez olduk.

İnsanı hayvandan ayıran özellik araç gereç yapabilmesidir bence. İnsana en yakın hayvan olan maymun dahil araç gereç yapamaz.

İnsan araç gereç  yapar da sonuçta ne olur? Her ürün mal ve hizmet haline gelerek pazara açılır. Sonra para kazanır. Pardon istifler mi demeliydim yoksa çok para ya da çok az para  vicdanını mı kurutur ya da para kazanamadığı için ömrünü ah vah ederek mi geçirir.

Para kazanmak ve hayatını devam ettirebilmek için çeşitli mal ve hizmetler piyasaya sürer. Bu araçlar işkence eder etmez hiç umrunda bile olmaz. Hatta belki de diğer canlılara ve kendi türüne işkence ettikçe kendi gücünün çok olduğuna kanaat getirip kendisine tapar duruma gelip, kompleksli ve zavallı durumunu aşmaya çalışır.

Her gün Adalar’daki atların dayanılmaz fotoğrafları geliyor faceye. Artık insana dair hiç bir şeye şaşırmıyorum. İnsandır yapar.

Atları aç bırakıp sıcağın altında yokuş yukarı haddinden fazla yük yükleyerek yokuş yukarı kamçılaya kamçılaya ölmesine göz yumuyorlar. Dediklerine göre bu Adalar denizlerinin altında yüzlerce at ölüsü balıklara yem olmuş, siz sıcak kumlardan serin sulara atlayıp kulaç atarken. Bilseydiniz bir kaç metre aşağıda atların kemikleri,  girer miydiniz o denize? Hijyene önem verenler bir adım geri atarlar, amann sencediler, "offf bugün hava çok sıcakkk yaaaa, nappimmm kardeş, yüzcem tabii" derdi bir çokları.

Faytoncular diyelim insanı hayvandan ayrıan özellik olan para kazanmaya, ev araba v.s şeyler almaya bankaya çalışmak için vicdanlarını körleştirmiş ama ya belediyeler.

Denetimsiliğin ve kuralsızlığın ahtopat gibi her yeri sardığı memlekette hayvanlar nasibini fazlasıyla alıyor.  Son üç ayda bakımsızlıktan, açlıktan, hastalıktan 100 at ölmüş.

Teknoloji gelişmiş. Ama bi nostaljimiz var canım, atları öldüre öldüre faytonlardan para kazanalım ve biz de binelim ve mal haline gelmiş bu kara parçasında buzul buzul olmuş hislerimizle insan özelliğimizi kaybederek, mal haline gelip, piyasaya ayak uyduralım.

Adalar’da yapılan fayton işkencesine son demek için 30 Ağustos 2014  

Buluşma 15.30 Bostancı Adalar İskelesi

Eylem 17.00 Büyükada iskelesi önü

Duyarsızlara empati dersleri olmalı

                                Bu fotoğrafı facede gördüm. Kahretsin.

                                         

Orhan Pamuk'un İstanbul isimli “hatırlarını ve şehri” anlattığı kitapta, 16. yüzyılda bir belediye başkanının, adamın birinin sırtına hatırı sayılır bi yük yükleyip, bir ağaca bağladığından bahsediyor.

İçimden neden ki, diye sorduğumda,  at arabasıyla yük taşımacılığı yapan adamın, sırtında yüküyle hayvanı bir ağaca bağlayıp, kendisinin de karşıdaki bir kahveye gidip kumar oynamasının neden olduğunu yazıyor.

İçimden “ohhhh iyi yapmış” dedim. Ruhuna methiyeler ekledim o belediye başkanının.

Bir ağaca, atı yüküyle bağlayıp, kendisi kumar oynuyorsa bu adamda empati duygusu gelişmemiştir. Bu duygunun eskaza gelip yerleşeceği de yok. Belli ki hödüğün teki. En iyisi duyguyu içine sokuvermek.

Evet bu kısasa kısa değil, empati duygusu verme çalışmasıdır.

Şimdi sabah sabah da bi manyak adamın deli gibi içtikten sonra, bi ağaca toslamış. Bunda iyi taraf kimseye bir şey olmaması. Kötü taraf ise ağacın gördüğü zarar. Yahu bakar mısınız, bu körkütük adama da bir şey olmamış. Bugün trafik canavarı dediğimiz herifler, içerler içerler, kendilerinden başka herkese zarar verirler. Kiminin ölümüne, kiminin yaralanmasına neden olur.

Madem içiyorsun iç, zıbar sonra da. Ne bok yemeye araba kullanıyorsun.

Sallandırcaksın Taksim Meydanı'nda demeyeceğim. Bascaksın 1.500 tl ceza, bak içtikten sonra araba kullanıyor mu?

Herkes her istediğini yapıyor. “Mala geleceğine, cana gelsin” deyimi ilke edinildiğinden (hayır deyimi yanlış yazmadım) hareket serbestisi olan bi ülkede yaşıyoruz.

Bu sorumsuzluğu yapan hiç ceza almıyor, sorumsuzluğun bedelini ödeyen ödediğiyle kalıyor.

Bu böyleyken böyle olduğundan, hayvana hiç bir şekilde önem verilmediği gibi, kimileri bu olanlara ebleh ebleh “ehe ehe ehe” diye gülüyor.

ASM ==> Açılımını yüksek sesle yapabilirsiniz.

Not:
Merhaba

Baharın gelmesiyle birlikte, Konak Meydanında Bahri Baba metro çıkışında, semt pazarlarında ve okul önlerinde civciv satışı yapılıyor. Bu konuyla ilgili bir zabıta görevlisini uyardığımda bana cevabı "alaylı şekilde gülümsemek" oldu! Üstelik onlarca zabıta memurları sadece Konak Meydanı girişinde öbekleşmiş kıraathane havasındalar. Hiç bir şekilde denetim göremiyorum. Pet shop larda hayvanların tuvalet ihtiyacı oluşmasın diye, yemek ve su vermeden daracık kafeslere kapatılarak eziyet ediliyor. Biliyorsunuzdur; geçtiğimiz günlerde İstanbul Kadıköy Belediyesi bu konuyla ilgili denetim yaptı ve usule aykırı satış yapan pet shop lardan hayvanları topladı.  İzmir'de civcivlerin bu şekilde satışı ve canlı hayvan satışı yapılan yerlere hiç bir denetim yapılmayacak mı? Lütfen bu konuyla ilgili belediyenizin duyarlılığını rica ediyorum. 

Bu notu da Konak Belediye Bşk. Hakan Tartan'ın sayfasına mesaj olarak gönderdim. Bakalım sonuç ne olacak?

Anayasaya kuyruk lazım

Bundan uzun yıllar önce Kıbrıs şehitleri caddesinde; kervan pasajı önünde bir adam ve köpeği vardı. Oradan her geçtiğimde bu adama nefretim, gün be gün artıyordu. Çünkü sahibi olduğunu düşündüğü köpeğinin kafasına şapka, gözlerine gözlük, önüne de bir tas koyarak onun sayesinde para kazanıyordu. O köpeği alıp kaçırmak istesem de hiç birşey yapamıyordum. Hele hele, o köpeğin o haline, heh heh hee diye düşünmeden sırıtanlara daha da kızıyordum. O adama para vermeleri adamın o işi! yapmasının devamını sağlıyordu.

Biz insanlar onurun sadece insana ait olduğunu düşünüyoruz. Ve bu yüzden de hayvanları her türlü onursuz, zavallı duruma düşürmeyi kendimize bir hak görüyoruz. Bir hayvana bakmakla onun sahibi olduğunu düşünüp, onu yukarıdaki örnekte görüldüğü gibi köle durumuna düşürüyoruz. Hayvanlar insanlar için yaratılmıştır diyerek; taşıt aracı, süs eşyası ve eğlence aracı olarak da kullanıyoruz.

Sabah sabah bir magazin programında sosyete güzelinin köpeklerine bu anlamda yapmadığı eziyeti kalmadığını gördüm. Hayvanı kendine benzeterek, rengarenk boyamış, gözlük, toka gibi bilumum aksesuarlar takarak kendine benzetmiş. Tamam kendi üzerindeki tasarruf sana aittir. Ne yaparsan yap. Ama bir köpeği böyle boyayarak rezil etmenin, onursuzlaştırmaya kimsenin hakkı yok.

Bugün Türkiye'de hayvan hakları diye bir şey olmadığı için hayvanlara o kadar çok zulmediliyor ki. Hem siz sanıyormusunuz ki, her hayvana bakanın elinde bulunan canlının şanslı olduğuna. Yaşadığım süre içinde nelere şahit olmadım ki. İki deli kadının bir köpeği bebek arabasına kemerle bağlayıp gezdireninden, çocukları için mal alır gibi pet shoplardan kedi köpek alanına kadar. Ve perde kapanır; sokağa salıverilmek, son!

Peki pitbullar mı suçlu sizce, onu o hale getiren insan görünümlü yaratıklar mı? Günlerce aç ve karanlık bir odada saldırgan hale getirenler. Kedi, köpeklere tecavüz eden sapıklar, aramızda elini kolunu sallayarak dolaşıyor.

Ya deve güreşleri, horoz dövüştürenler. Kendi ilkelliklerini gelenek, anane, kültür kılıfına sarıp sarmalayıp, para kazanan insan görünümlü idiotlar? İnsan mısınız siz hakkaten? Siz insansanız ben ve benim gibi düşünenler insan değil. İnsanlık buysa, ben insan olmayı reddediyorum.

Pet shoplarda küçücük bir kafesin içine tıkılan, tuvalet yapmasın diye, yemek verilmeden satışa sunulan, herkes malını! görsün de alsın diye dükkân önüne, güneşin altına çıkaran vicdansız insan, o kazandığın ekmek nasıl boğazından geçiyor?

Tavuk çiftliklerinde havasız ve sıkışık odalarda, türlü yemlerle yumurtadan yeni çıkan civcivleri 1 haftada tavuk yapan çiftlik sahibi, için rahat mı? Onları öyle bacaklarından aşağı, boğazları aşağıya gelecek şekilde yürüyen bantlara asıp, makinalarda kesen insan, onları her gördüğünde ne hissediyorsun cidden çok merak ediyorum.

Kaburgaları çıkmış sokak köpeklerine bakmadan geçen, sokağına kapısının önündeki gölgeye geldiğinde, kokuyor, çevreye pislik yapıyor diye eline taş alıp, taşladığın köpeğe karşı gerçekten hiç mi bi şey hissetmiyorsun? Sendeki o dalga dalga yayılan o pis kokudan ben rahatsızım ama. Etrafa sorumsuzca fırlatıp attığın çöplerden de rahatsızım. Evime son model banyo yaptırdım diye övünüp durmandan, kafamı şişirmenden de rahatsızım. Su sabun yüzü görmediğin için de rahatsızım. Pis kokularından burnu hassas olan kedi, köpekler de rahatsızdır bilesin.

Çocuğunun isteği ile zorla aldığı kuş öldü de, ona da kuşun bakımı kalmadı diye sevinen anneler de gördüm. Koskoca güvercini, tavşanı, bir serçe için bile küçük olabilecek kafese koyup, parmağını kafesin deliklerinden içeri sokup, gıdıklayarak, çok büyük hayvansever idiotları da gördüm.

Sokak köpeğinin, kedisinin olmadığı şehirler gördüm. Hayvanları sevip de, barınaklarda tuttuklarından değil, toplu katliam yaptıkları için.

Okul önlerinde boyalı civciv satanlar, o civcivleri sırf çocukları istiyor diye satın alanlar, çocuğunuzun yaşı gereği kafa yoramadığı duruma, siz nasıl kafa yormuyorsunuz?

Bir sözüm de facebooka; kedileri köpekleri, çoğu fotoşoplu ya da fotoşopsuz, onları saçma sapan hallere sokup çekilen fotoğraflarına. Bizden daha yetkin bir varlık türü olsa ve istemimiz dışı bizi çeşitli hallere sokup, “aha hah haaaahhh, like, like, like, çok şekerrr” diye bassalar, ne hissederdiniz? Kimse alınmasın, darılmasın.

Anayasa kuyruk lazım; bütün bunlar için anayasada hayvanların haklarının gerçekten yürürlüğe girmesi lazım. Öyle Ab kriterlerine uyum sağlayabilmek için, var ama yok yasaları değil. Gerçekten. Siz de bir nebze olsa sahipli sahipsiz hayvanlara yapılan eziyetlere karşı duyarlıysanız, Hayvan Partisine destek verin. www. hayvanpartisi.org/

hayvanpartisi@gmail.com adresine sevdiğiniz hayvanın ya da kendi fotoğrafınızı da göndererek destekleyebilirsiniz.