H.D. Thoreau sizi bilgisayar oyununa çağırıyor-MUŞ!

Bilgisayar oyunlarına hiç bir zaman sıcak bakmadım. Hoşlanıp hoşlanmayacağımı bilmiyorum ama zamanımın katili olacağını, iki satır kitap okumaktan, dışarı çıkıp sokaklarda yürümekten, beni her şeyden, yaşamdan koparıp sanal dünyaya hapsedeceğini tahmin ediyorum.
Çünkü bu oyunların insan üzerinde uyuşturucu etkisi var. Bağımlılık yapıyor, kazanmaya alıştırıyor ve insanlar oynamadıklarında mutsuz oluyorlar. Sanırım kumar masasında oynayanlarla aynı duyguları hissediyorlardır.
Facebook oyun için sınırsız imkanlar sağlıyor. Farmville bunların en başında geliyor. Bazen oynayanların kendilerini gerçek yaşamda çiftlikleri varmışcasına, patlıcan ektim, domateslerim çürüdü, traktörüm arıza yaptı falan gibi şeyleri gayet normal bir şekilde konuştuğunu duyunca insanları ne kadar anormal haline getirdiğinin farkına varıyorum.
Tamam öleceğiz ama yaşamdan kopuk sanal bir şekilde yaşayıp ölüp gitmek de ne kadar manasız geliyor.
Doğrusu ben şehir insanıyım. Kırsal insanı olmadım, olamam.. Şöyle kırsala yerleşsem de doğanın içinde yaşasam demedim. Özellikle kış aylarında kafayı yerim sanırım. Evet 2 – 3 aylık bir zaman diliminde yaşamak isterim ama sürekli yaşamayı düşünemem. Bununla birlikte Henry David Thoreau'nun kitabını okuduğumda onun ne kadar önemli bir düşünür olduğunu, yaşama geçirdiklerinin önemli olduğunu, ister şehirde, isterse kırsalda yaşayın, hayatınızı sadeleştirip, sisteme karşı çıkılabileceğini anladım.
Thoreau Walden Gölü kıyısına kendisi bir kulübe yaptı ve yıllarca orada yaşadı. O sivil itaatsizliği ve doğaya dönüş tezlerini savunuyordu. “Ormana gittim, çünkü bilinçlü yaşamak istiyordum. Hayatı tatmak ve yaşamın iliğini özümsemek istiyordum. Yaşam dolu olmayan herşeyi bozguna uğratmak için ve ölüm geldiğinde aslında hiç yaşamamış olduğunu farketmek için...”
O bir nihilistti. Bugün yaşasaydı yine aynı şekilde davranırdı.
Fakat ABD Ulusal Sanat Fonu'nun desteğiyle gelecek yıl piyasaya çıkacak Walden adlı bilgisayar oyununda, düşünürün tasvir ettiği doğal güzelliklerin arasında dolaşırken kendimizi onun tezleri üzerinde düşünürken bulacakmışız!
Oysa o düşünmeyi eyleme dönüştürmemiz için kafa yordu, kendi yaşamında gerçekleştirdi, kitap yazdı, yazdıkları insanlara ışık tutsun diye.
Şimdi adamlar çıkmış Thoreau'nu bilgisayar oyunlarına alet ediyorlar.
Herhalde Thoreau bugün yaşasa Walden Gölü'nde ıslattığı meşe odunuyla bunları kovalardı.

Doğal Yaşam ve Başkaldırı / H. David Thoreau

Düşüncelerinizi eyleme dönüştürebiliyor musunuz? Ya da şöyle; düşüncelerinizin hayata geçmesine kapitalist sistem ne kadar izin veriyor?  Buna şu an ne cevap verdiğinizi de duymasam da tahmin ediyorum.

19. yy da Henry David Thoreau isimli bir adam yaşadı Amerika’da. Ve yaşadığı çağın en tanınmış bohemlerindendi. Hayatının 2 yılını Concord Massachusetts’de Walden gölünün kenarında, arkadaşı ve hamisi Emerson’un arazisinde,  kendi inşa ettiği ahşap kulübede geçirdi. Ekip biçmeyi, yemeğini, hayatında neye gereksinimi varsa kendisi karşılıyordu. Hiç kimseyi kullanmayarak, fayda sağlamayarak.

Amacı burjuvalara ve kapitalist sisteme; maddi kıtlıkla ruhsal tatminin bir arada olabilirliğini kanıtlamaktı. “İnsan vazgeçebildiği eşya oranında zengindir.” fikrini savunuyordu.

Ona göre insan toplumun ve sistemin kendisine dayattıklarını reddetme cesaretine sahip olduğu sürece kendi istediği koşullar içinde yaşayabilirdi. Niçin? Özgürlük için, okumak, düşünmek, yazmak için…

Meksika’ya karşı açılan savaşın haksızlığını savunarak Amerikan yönetimine karşı 6 ay vergi ödemeyerek tepkisini koymuş ve 1 gecelik hapisliğin verdiği öfkeyle “Haksız Yönetime” adlı eserini yazmıştır.

Hayat felsefesi “basitleş, basitleş, basitleştir” diyerek sadeliği vurgulamış ve yaşamıştır.

“İçimizdeki yanı başımızdaki düşman olmasa, uzaktakiler hiçbir halt karıştıramaz.”

“Davranışın otoriteye karşı pasif bir hareket” olduğunu savunur. Ona göre hükümet gereksiz bir organizasyondur.

“En iyi hükümet, en az yöneten hükümettir.”

“İcraatını onaylamadığın devlete bağlı kalmanın ve de haksız bulduğun yasalara itaat etmenin gereksizliğinden ve saçmalığından” dem vurur.

Yazılarıyla GANDHİ’NİN tarzının gelişmesine neden olmuştur.

“Kendi kendime şöyle bir devlet düşünürüm: öyle bir devlet ki, bütün insanlara karşı doğru olmayı göze alabilsin; her insana komşu gibi saygı göstersin; hatta uzağında yaşayan, kendisiyle kaynaşmayan, kendisinin de benimsemediği bir avuç insanın varlığı kendi rahatıyla bağdaşmaz saymasın; öyle bir devlet ki; bu tür meyveler yetiştiren ve olgunlaşır olgunlaşmaz, düşmelerine göz yuman, daha olgun ve daha şanlı bir devlete yol açsın. Benim de düşündüğüm ama hiçbir yerde rastlamadığım bir devlettir, bu.”

“Yalnız olmayı seviyorum. Hiçbir zaman yalnızlıktan daha iyi eşlik eden bir arkadaş bulamadım.”

“Yaşanabilir bir dünyada olmadıktan sonra, güzel bir eve sahip olmak neye yarar?”

“Tutkularınızdan ve hayallerinizden vazgeçmeyin. Eğer vazgeçerseniz, bedeniniz bu dünyada var olsa da, yaşamınız son bulur.”

“Gerçeklerin, güllerin nasıl varsa, kendisine ait dikenleri vardır.”

“Hayatımız detaylarla mahvoluyor, sadeleştirmeliyiz.”

“En ufak bir inanç tohumu, en büyük mutluluktan daha iyidir.”

“Her nesil eskilerin moda akımlarını komik bulup güler ancak güncel modayı mürid kıvamında izler.”

Ormana gittim

Çünkü bilinçli yaşamak istiyordum

hayatı tatmak ve yaşamın iliğini özümsemek istiyordum

yaşam dolu olmayan her şeyi bozguna uğratmak için

Ve ölüm geldiğinde aslında hiç yaşamamış olduğumu fark etmek için.

Biz sivil itaatkarlar, her ay bankadan çektiğimiz maaşlarımızı diğer bankalara, telefon, su, doğalgaz, araba kredilerine, sağlık sigortalarına yatırmak için saatlerce kuyruklarda bekleyerek zamanımızı da yitiriyoruz parayla birlikte. Bedenimiz her geçen gün ne yaşadığını bilmeden eksiliyor. Köleler hiç değilse köleliklerini biliyorlarmış ve onu elde etmek için çaba sarf ediyolardı. Biz; biz özgür olduğumuzu düşünen modern köleler için alıp, okunulası, hayata geçirilesi fikirlerle dolu yaşam kılavuzu.